Morgunverkin

Ég hef gegnum tíðina ekki verið þekkt fyrir að vera sérstaklega árrisul. Í það minnsta ekki síðan ég hætti að bera út Morgunblaðið einhvern tímann fyrir 12-13 árum (þegar sú vinna var farin að þvælast óþarflega fyrir möguleikum á að sækja partí og síðbúin vídeókvöld með tilheyrandi gistingum út um alla bæi og þverrandi hressleika á morgnana).

Með tvö börn á fyrsta ári, þá höfum við gengið í gegnum allar mögulegar útgáfur af mis-óheilbrigðu svefnmynstri síðasta árið. Sofið í 2-3 tíma lotum, vakað fram á nætur, sofið á vöktum, vaknað ókristilega snemma, vaknað ókristilega snemma EFTIR að hafa vakað fram á nætur, sofið lítið, sofið illa, ekkert sofið. Við höfum drukkið óheyrilegt magn af mis-oft-upphituðu kaffi og safnað baugum á bauga ofan. Mikil ósköp sem ég hef oft dauðvorkennt nágrönnum okkar að sitja uppi með þessa næturgöltrara í næstu íbúð. En núna, rúmu ári eftir að við mættum heim með úfið hárið, spítalaarmbönd um úlnliðinn og nýfætt barn í bílstól undir hvorri hendi, leyfi ég mér loksins að vona að baugarnir fari minnkandi. Dætur okkar virðast loks hafa beygt sig - að mestu leyti - undir þann sannleik lífsins að á nóttunni, þá sé best að sofa.

Það breytir því ekki að skilgreining þeirra á því hvenær nóttin sé búin er ekki alltaf í samræmi við það sem þeir eldri á heimilinu myndu helst vilja. Með harðfylgi höfum við fengið það í gegn, að til klukkan sex, þá ER nótt. Það gefum við ekki eftir. En eitt af börnunum er staðráðið í því að hæfilegur fótaferðatími sé um það bil kl. 6:20. Og því verður ekki hnikað.

En, ótrúlegt en satt, eftir því sem svefnleysisvofur síðastliðins árs hrekjast lengra á braut, þá er mér alveg um það bil að takast að læra að meta þessar fyrstu klukkustundir dagsins. Þetta er vissulega eitt af þeim verkefnum, sem við uppalendurnir skiptum bróðurlega á milli okkar - "Nei, í DAG er komið að ÞÉR" - en þrátt fyrir það, þá er alveg pínulítið notalegt að byrja daginn rólega, að hafa hátt í tvær klukkustundir til stefnu áður en þarf að rjúka út úr húsi og díla við amstur dagsins. Að hafa tíma fyrir kaffibolla, hafragraut og morgunútvarpið, ná að henda í þvottavél eða koma kvöldmatnum í ferli. Ég skil loksins fólk sem nennir að þvo á sér hárið og mála sig á hverjum morgni. Og þegar haustmyrkið færist yfir sé ég fyrir mér kósíheit á vetrarmorgni við kertaljós, áður en haldið er út í kuldann og slabbið.  

En það er ekki síst notalegt fylgjast með þessum tveim, sem ýmist leika á alls oddi eða argast hvor í annarri (og mér). Hvort sem er, þá eru þessar tvær klukkustundir að morgni vissulega dýrmæt samvera, þegar vinnudagur allra er hátt í 60% af vökutíma lítilla manneskja. 

Þrátt fyrir að mamma hefði alveg getað hugsað sér að kúra aðeins lengur undir sæng.